تبليغاتX

کسی صدایم می زند ...
قاصدک
 

تصميم گرفتم عکس‌هايي از گلهاي دانشگاه‌مون رو که نرگس تاج‌گردان دوست عزيزم  گرفته رو توي وبلاگ بذارم. البته به دليل لطفي که نرگس در حق من داره اکثر عکس‌ها رو از گل‌های قاصدک گرفت آخه من خيلي خيلي قاصدک دوست دارم.

 

 

                                         

 

در مورد قاصدک فقط همين قدر مي‌دونم که با بقيه گلها فرق داره. خيلي از گلها زيباييشون به خاطر رنگ و بو و لطافتشونه. اما قاصدک اينطور نيست. شکلش با بقيه فرق داره.

يه گل قاصدک به تنهايي مي‌تونه به چند تا گل ديگه تبديل شه (حتماً تا حالا با فوت کردن گل قاصدک اين رو تجربه کرده‌ايد)

نسبت به بقيه گلها خيلي حساس‌تره. نمي‌توني محکم تو دستت بگيريش. بايد هميشه مواظبش باشي چون با يه نسيم از بين مي‌ره.

 

جالب تر از همه اينه که براي بدست آوردنش هيچ تلاشي نمي‌کني. اما اگه از دستش بدي بايد تا بهار سال ديگه صبر کني. (نتيجه اخلاقي  (دونقطه) من خيلی در مورد قاصدک اطلاعاتم بالا مي‌باشد (نقطه) )

 

                                        

بعد از عيد، اولين باري که رفتم دانشگاه با ديدن اون همه قاصدک کلي ذوق زده شدم.

راسته که مي‌گن قاصدک‌ها هميشه حامل خبرهاي خوبن؟؟؟

 

 

                                         

هر کسي با ديدن قاصدک يه چيزي تو ذهنش تداعي مي‌شه. من خودم ياد "پرين" توی کارتون "بی‌خانمان" مي‌افتم.

                                        

راستی شما با ديدن قاصدک ياد چي‌مي‌افتيد؟؟؟؟

 

 

                             

 

 

 

نوشته شده توسط مریم در شنبه سی و یکم فروردین 1387 ساعت 23:44 | لینک ثابت |

پنجره

            

          

       

       اصلاً حواست هست؟

      اصلاً متوجه گذر زمان مي‌شي؟

      يه پنجره اون طرفها هست که ببيني يه نفر روي بوم هستي،

                                                                            چه نقاشي محشري مي‌کشه؟

      يه پنجره اون طرفها هست که تو، بعد از يه روز پر کار و پر مشغله،

                                                                        دلت براي بعضي آدمها تنگ بشه؟

                             

                                  آره يه پنجره اون طرف‌ها هست . . .

 

منبع: راديو جوان

 

نوشته شده توسط مریم در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 ساعت 22:51 | لینک ثابت |

خدا کند که بيايی!
 

         

 

چه انتظار عجيبي!!!

تو در ميان منتظران هم

عزيز من چه غريبي!!!

عجيب‌تر آنکه چه آسان

نبودنت شده عادت

چه بي‌خيال  نشستيم

نه کوششي، نه وفايي

فقط نشسته و گفتيم:

                                               خدا کند که بيايي!

 

نوشته شده توسط مریم در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 ساعت 14:51 | لینک ثابت |

فقط نگاه می کنم
 

                          

 

نوشته شده توسط مریم در شنبه هفدهم فروردین 1387 ساعت 23:36 | لینک ثابت |

 

  روز اول پيش خود گفتم

  ديگرش هرگز نخواهم ديد

  روز دوم باز مي‌گفتم

  ليک با اندوه و با ترديد

 

  روز سوم هم گذشت اما

  بر سر پيمان خود بودم

  ظلمت زندان مرا کشت

  باز زندانبان خود بودم

 

  روزها رفتند و من ديگر

  خود نمي‌دانم کدامينم

  آن من سرسخت مغرورم

  يا من مغلوب ديرينم؟

 

  بگذرم گر از سر پيمان

  مي‌کُشد اين غم دگر بارم

  مي‌نشينم شايد او آيد

  عاقبت روزي به ديدارم

 (فروغ فرخزاد )

نوشته شده توسط مریم در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387 ساعت 21:2 | لینک ثابت |